Silly Walks

Mijn fampyra-experiment is al een week ten einde. Ik begon twee weken geleden heel hoopvol. Maar al na één dag kreeg ik pijn aan het gewricht bij mijn middelvinger. Waarschijnlijk had ik dat al op moeten vatten als teken dat de fampyra voor mij niets goeds zou gaan betekenen. Het opsteken van de middelvinger, fuck it….Fampyra. 

In de daaropvolgende dagen breidde zich de pijn steeds verder uit, heupen, liezen, schouders. Ook het slapen ging niet elke nacht even goed. Bovendien kwam me dit gevoel wel heel bekend voor.

O ja, zo was dat de vorige keer ook. Toch wel, beetje vergeten. Misschien omdat de wens van vooruitgang groter is dan de herinnering. Het lopen ging nog niet merkbaar beter. Daarvoor had ik het waarschijnlijk iets langer moeten proberen, maar dat was het me niet waard. Stoppen dus, leuk geprobeerd. Ik was mezelf niet, of al die dagen niet geweest……

Nu ben ik dus weer terug bij af. Zonder foefjes toch zo goed mogelijk verder. Op de een of andere manier voelt dat beter. Pijn is wat afgezakt tot het normale niveau. Helemaal pijnvrij ben ik toch nooit, maar dit is goed te doen.

Dan las ik in de krant ook nog dat de silly walks van John Cleese in zijn Ministry of Silly Walks een uitstekende lichaamsbeweging zouden zijn. Nu weet ik niet helemaal zeker of mijn silly walk daar ook aan voldoet, maar silly ziet het er zeker uit.

Deze week is het vakantie. Dat betekent dat mijn sportmomenten iets anders vallen. De groepslessen in het zwembad zijn verplaatst naar de middag. Normaal heb ik vier ochtenden een lesje. Nu doe ik op twee middagen twee lessen achter elkaar.  Nadeel van de middagen is dat er sneller iets tussenkomt, waardoor je niet kan gaan. Dat gebeurde dus dinsdag gelijk al. Vanmiddag nog maar een poging. Vanochtend ben ik al naar de baantraining geweest met de step. Dat is nu wel fijn. Er is sinds kort ook een ochtendgroep, zodat ik in de schoolvakanties zowel de baantraining als de groepslessen in het zwembad kan doen. Ik kan de activiteiten gewoon omruilen. De sportschoolbezoekjes kunnen net als in de gewone weken doorgaan, het is hooguit wat drukker omdat het vakantie is.

Binnenkort ga ik onderzoeken of handbiken iets voor mij is. Als sport dan, niet als vervoermiddel of zo, in plaats van fietsen. Misschien kan ik er ergens één lenen, ik zie wel. Ik wil wel een echte handbike proberen, niet eentje die je kan koppelen aan een rolstoel. Kan ook zijn dat ik het helemaal niks vind, of dat het niet lukt. Voor mij is het niet zo erg dat de cursus ‘omgaan met teleurstellingen’ wederom niet doorgaat. Het dagelijks leven is hier al genoeg een leerschool voor.

Binnenkort ga ik een weekend op pad met mijn dochters. We gaan naar Stockholm. Na wat dubben hierover heb ik nu toch de stap gezet om een rollator te kopen. Een heel luxe, een Rollz-motion. Klinkt goed toch?  De Rolls-Royce onder de rollators. Het is een rollator die je met een paar simpele handgrepen kan ombouwen tot een rolstoel. Het is wel weer een stap die ik moet zetten richting hulpbehoevend of toegeven dat je beperkt mobiel bent. Maar een leuk weekend laten bederven omdat ik de dingen niet vol kan houden is ook jammer.