Verhuizen schijnt net als bijvoorbeeld de geboorte van een kind, afscheid moeten nemen van een dierbare, ontslag, met pensioen gaan of moeten omgaan met een ziekte, te horen tot een heel ingrijpende gebeurtenis in een mensenleven. Dit soort life-events kunnen je leven dan ook behoorlijk op zijn kop zetten. En daar zitten we nu dus nog middenin. Maar het schiet op. Uit ons oude huis verdwijnen steeds meer spullen, waardoor het minder gezellig is en ook behoorlijk hol begint te klinken. Het nieuwe huis voelt steeds vertrouwder, nog wel wat onwennig. Nog een week of twee en dan zijn we echt wel over.
Ondertussen gebeurt er ook nogal veel in ons leven. Met ouders, kinderen en andere dierbaren is er het nodige aan de hand.
Gelukkig is er een goede band en kunnen we op elkaar terugvallen. Wel ben ik blij dat ik niet meer hoef te werken. Het lukt om mij vrij te maken, wanneer dat nodig is. Soms ben ik me er nauwelijks van bewust dat ik MS heb. Je zou het bijna vergeten. Dat is natuurlijk niet zo, een slepend been en de nodige evenwichtsproblemen helpen mij daar wel aan herinneren. Ook ’s nachts heb ik nog wel eens pijn. Vooral aan de achterkant van mijn benen. Het voelt dan alsof er duizenden knijpertjes zijn gezet op de spieren daar. Ik voel dan een knijpende pijn van mijn billen tot onderaan mijn kuiten en mijn voetzolen gloeien. Meestal helpt het om mijn spieren aan te spannen en te ontspannen en na wat ademhalingsoefeningen val ik dan wel weer in slaap. Verder wat bezwerende, helpende gedachten: “Je hoeft niet te slapen om uit te rusten”, “het bed is zacht, de deken is lekker warm” Als het piekeren over van alles en nog wat de overhand krijgt, probeer ik te bedenken dat ik goed bezig ben met het verwerken van alles wat er speelt. Het is fijn dat dit lang niet elke nacht gebeurt en overdag gaat het goed.
Vandaag is het precies twintig jaar geleden dat ik de diagnose MS kreeg. Twintig jaar van langzaam verval en teloorgang. Laat ik weer lekker dramatisch doen! Toch is het wel zo. Ik heb in de loop van de jaren steeds een beetje meer afscheid moeten nemen van alle vaardigheden die vroeger zo gewoon en vanzelfsprekend waren.
Naast alles waar ik steeds slechter in word zijn er ook dingen die beter gaan. Ik ben heel goed in energiebeheer. Het lukt me om een balans te vinden in belastbaarheid en belasting. Soms is het wel zoeken: waar krijg je energie van en wat kost energie. Ik heb ontdekt dat ik, wanneer ik taken afwissel, nog best veel kan.
Evengoed zijn er beperkingen. Lang lopen, lang staan is niet te doen. Dat betekent dat ik op vakantie en bij uitgaan of winkelen, daar veel rekening mee moet houden. Dan kunnen bepaalde dingen gewoon echt niet, of zijn ze niet meer leuk.
Er blijft genoeg om dankbaar en blij mee te zijn. Volhouden, gewoon doorgaan. Het lijkt het leven wel.
Wat ben je toch een topper, heel veel plezier en geluk in jullie nieuwe huis.
Liefs diane
❤️
Je bent echt een topper hoe je alles doorstaat…..ondanks het verdriet toch met een vechters karakter.
Ik hoop dat jullie heel veel geluk hebben in het nieuwe huisje.
Liefs
Knap dat je jouw energie zo goed in balans weet te houden (meestal). Dat kan best lastig zijn weet ik uit ervaring.
Veel plezier in je nieuwe huis, dat gaat zeker lukken ❤️
Jolanda, zoveel respect voor jou.
Altijd het positieve er weer uit halen.
Jullie krijgen zo’n leuke woning.
Heel veel plezier in jullie nieuwe huis.
Veel liefs Anja
Fijn dat het nieuwe huis ook al warm voelt.
Ik hoor uit mijn naaste omgeving dat de nieuwe bewoners van jullie oude huis er erg blij mee zijn. Dat zal jullie ook goed doen.
Zoiets ken ik uit ervaring. Dagelijks zie ik dat vele kinderen plezier hebben bij de Kwieke Kievit, mijn eerste en geboortehuis.