Nou ja op reis, op reis. Zo ver en lang zal het niet zijn. We gaan gewoon een weekendje weg binnenkort. Om niet al te veel een spelbreker te zijn in de dingen die we willen doen, moet ik er dus over nadenken wat ik mee ga nemen om het lopen te vergemakkelijken. Of iets waarmee ik me kan verplaatsen in plaats van het lopen. Een aantal jaar geleden heb ik al eens een rolstoel geleend om deze beperking op te lossen. Hoewel dit best prima ging en soms ook voor hilarische situaties zorgde, vond ik het nog niet helemaal ideaal. Het voelt wel erg afhankelijk en rijden met een rolstoel is ook best een kunst. Hotsen en botsen van stoepen en andere obstakels is niet echt fijn. Zo’n geleende rolstoel is ook niet de meest comfortabele natuurlijk. Ook in een restaurant of op een terras is het best een gedoe. Als je vervolgens een keer opstaat uit de rolstoel word je helemaal vreemd aangekeken. Optie rolstoel lenen dit keer dan maar afgeschreven. Vervolgens heb ik nagedacht over de aanschaf van een rollator. Die zal er ooit misschien wel een keer komen, maar nu vind ik dat nog wel een ding. Ik weet ook niet hoe het is om met zo’n geval te lopen en voorlopig wil ik dat nog maar even zo houden. Feit is wel dat lopen niet meer zo gemakkelijk gaat. Evenwicht bewaren gaat niet zo heel goed en mijn linkerbeen houdt het al vrij snel voor gezien. Het kost me dan veel moeite om dat been voldoende op te blijven tillen. Als lopen niet vanzelf gaat heb je ook geen oog meer voor je omgeving. Of misschien juist wel, maar dan voor de details dichtbij. Een randje, of een hobbeltje waar je over kunt struikelen. Ook word ik snel afgeleid. Iemand die me tegemoet komt lopen, of verkeer dat ik vanuit mijn ooghoeken zie. Het lopen heeft veel aandacht nodig. Ik kan dan ook moeilijk meerdere dingen tegelijk doen. Bijvoorbeeld lopen en ondertussen mijn jas dicht doen of iets uit mijn tas pakken. Voor dat soort dingen moet ik echt stil blijven staan.
Best gek eigenlijk, dat wat voor de meeste mensen zo vanzelf gaat voor mij zo moeizaam is geworden en veel energie kost. Maar goed, ik blijf dus zoeken naar mogelijkheden om zoveel mogelijk normaal mee te kunnen doen. We hopen voor nu een oplossing te hebben gevonden. Ik train al een tijdje wekelijks met een step voorzien van een zadel. Het lukt vrij goed om me hiermee te verplaatsen. Nu hebben we zelf ook zo’n step aangeschaft. Als ik mijn linkerbeen op de step zet en mijn rechterbeen gebruik om me mee af te zetten lukt het om mijn balans te houden. Op dit moment is de step bij de fietsenmaker. Hij wordt even helemaal nagekeken en het stuur wordt er door hem opgemonteerd. Daar kwamen we zelf niet helemaal uit. De handleiding was in het Duits, erg kort en vol moeilijke vaktermen. Voor ons dus volkomen onbegrijpelijk.
De fietsenmaker zal er wel raad mee weten denk ik. Ik dacht nog even aan zijwieltjes zodat ik ook mijn slechte been kan trainen en evengoed mijn balans kan bewaren. Dat gaat hem waarschijnlijk niet worden, want om dan te zorgen dat het stabiel genoeg wordt lijkt niet te kunnen. Misschien kan ik dat nog oefenen. We zullen zien.
Hoi Jolanda,
We hebben een hele poos geleden eens mailcontact gehad. Jouw ms verhaal lijkt zo enorm op het mijne! Ik heb sinds een kleine 2 jaar een heel makkelijk in-en uitklapbare elektrische rolstoel voor uitjes. Inmiddels ook voor “wandelen” vanuit huis. De rolstoel gebruiken was in het begin wel een ding, maar inmiddels ben ik eraan gewend. Wat vooral heel fijn is dat je relaxt van alles kunt genieten. Niet meer bezig zijn met balans, opletten om niet te vallen, speuren naar bankjes om uit te kunnen rusten.
De rolstoel is, uiteindelijk, vergoed door de wmo.
De rolstoel heeft voor mij al veel weekendjes weg veel fijner gemaakt.
Veel plezier!
https://e-ability.nl/
Groetjes,
Ank de Brouwer
Ik reis