Euvel

“Jij hebt ook één of ander euvel?” Ze vraagt het voorzichtig, omdat ze wel aan mijn lopen kan zien dat het niet zo soepel gaat. Toch kan ik niet voorkomen dat ze schrikt wanneer ik zeg dat ik MS heb. Ik haast me dan ook om er geruststellend bij te zeggen dat het al bijna twintig jaar is. Waarom ik denk dat het dan minder erg zou zijn weet ik ook niet. Eigenlijk is het natuurlijk alleen maar erger, al twintig jaar leven met toenemende beperkingen. Op zich gaat dat best, maar het had natuurlijk ook zoveel leuker kunnen zijn. Dat wel, maar we mogen niet mopperen. Haha, ook zo’n heerlijke dooddoener. Het liefst geschreven in de wij-vorm.

Vorige week had ik weer een controle-afspraak bij mijn MS-verpleegkundige. Op zich gaat het allemaal goed, maar ze benoemde wel dat ze mijn spraak wat minder goed vond gaan. Langzamerhand kan je aan mijn uitspraak wel een lichte achteruitgang constateren. Het is niet heel opvallend, maar omdat ik me ook nog wel eens verslik wel een reden om een doorverwijzing naar de logopediste te krijgen. Dus daar ga ik binnenkort naar toe.

Verder ben ik de laatste tijd wat aan het stoeien met wel of geen supplementen, wel of geen wietolie. Heb ik meer pijn, of wordt het minder? Nou ja, van die dingen dus. Maar…… we mogen niet mopperen.

Langzamerhand komt de vraag ook weer naar boven wat we gaan doen met vakantie dit jaar. Wordt het nog een keer een vliegvakantie, of is dat te veel gedoe? Wat kan ik op zo’n soort bestemming nog doen? Veel lopen is niet meer aan de orde. Moet er dan een rolstoel mee, of red ik me met mijn step? Zon, zee, strand is al lang niet meer een optie. Heb je ooit met evenwichtsstoornissen op het strand en in de zee proberen te lopen? Zwemmen gaat wel, maar vervolgens weer gaan staan en uit de zee lopen is niet grappig. Tenminste voor mezelf niet, voor omstanders misschien wel.

Ik weet het dus nog niet. Ik hou wel erg van de zon, van het mooie weer. Ik hou er ook van om bijzondere dingen te bekijken. Van stadjes, gebouwen…. Eigenlijk van alle dingen die niet zo handig zijn om te doen. Misschien is het dan toch slimmer om een vakantie te plannen waar je met de auto naar toe kan. De step mee en de fietsen achterop. Dat geeft wel veel meer vrijheid. Na een aantal jaar een bestemming in Nederland gehad te hebben kunnen we dit jaar misschien wel weer eens kiezen voor een plekje over de grens. Maar niet te ver. Niet te warm, niet te heuvelachtig, niet te druk, niet te saai. Luxeproblemen, dat is mijn euvel.