Pauze

Dat ga ik doen. Even een weekje pauze. Zonder enige aanleiding bedacht ik dat het best fijn zou zijn om een weekje rust te nemen. Even gas terug. Vandaag is het nog Pinksteren, dus valt mijn fysiotherapie toch al uit. Ook ga ik niet naar de sportschool. Dat zou kunnen, want die is vanochtend wel geopend. Maar ik doe het niet.

Verder laat ik deze week bijna alle sportmomenten aan me voorbijgaan. Behalve mijn afspraak voor fysiotherapie op woensdag en mijn baantraining met de step op donderdag.

Deze week doe ik dus even een keertje rustig aan. Het geeft een beetje een vakantiegevoel. Het is lang geleden dat ik mijn vaste sportmomenten heb overgeslagen. Meestal is daar een directe aanleiding voor. In het slechtste geval heb ik te maken met een terugval, waardoor het sporten niet lukt of dat het verstandiger lijkt om niet te sporten. Een leukere onderbreking in mijn vaste ritme is wanneer we op vakantie gaan. 

Dat is nu allemaal niet het geval. Dit keer neem ik zomaar een break. Ik geloof dat ik dat nog nooit heb gedaan. Behalve in de coronatijd, maar toen was het noodgedwongen. Je zou het bijna vergeten, maar er waren toen hele periodes dat het zwembad en de sportschool gesloten waren. Toen waren we afhankelijk van de wandelingetjes in de buurt en de online lessen, waarbij we thuis wat probeerden te sporten. Ook waren er tijden dat we wel weer gebruik mochten maken van zwembad en sportschool maar dat we ons aan moesten melden. We hadden te maken met maximale aantallen, afstand houden, mondkapjes en strenge hygiëneregels. Gelukkig ligt die tijd achter ons.

In normale weken valt er wel een keertje iets uit, of ik heb andere plannen gemaakt voor één sportmoment. Maar in principe ga ik altijd door. Waar dan nu opeens het voornemen vandaan komt om even een weekje alles op pauze te zetten weet ik niet, maar het voelt wel goed.

Hoewel niemand mij verplicht om zoveel te sporten, geeft het normaal gesproken een fijn houvast in de week. Ik hou er wel van als ik altijd mijn vaste clubjes of sportmomenten heb. Het geeft een prettig doel en regelmaat in de dagen. Het blijven bewegen en oefenen zorgt er bovendien voor dat ik zo veel mogelijk gebruik maak van de mogelijkheden die ik heb in bewegen. Het gaat niet altijd goed of gemakkelijk, maar over het algemeen heb ik er wel plezier in.

Deze week ben ik dus niet gebonden aan vaste tijden. Ik hoef nergens op tijd te zijn. Op zich hoeft dat natuurlijk nooit, maar leven volgens het principe niks moet en alles mag, ligt niet zo in mijn aard. Meestal moet ik van alles van mezelf. Wat ik dan ga doen met alle tijd die ik normaal gesproken doorbreng in zwembad of sportschool weet ik nog niet, dat zie ik dan wel. Waarschijnlijk vult de tijd zich vanzelf, of ik verveel me dood. Dat kan natuurlijk ook. Misschien mis ik het vaste ritme, ik denk dat een weekje bijna niks ook wel voldoende is. Daarna zal structuur wel weer fijner zijn. Oefening en beweging blijven natuurlijk ook nodig. Use it or lose it. Hoewel een tijdje rust nemen ook misschien wel goed is.  In ieder geval zal mijn vermogen om te bewegen er niet gelijk onder te lijden hebben. Deze week heb ik even vrij van mij, daarna op de oude voet verder.