Na een tijdje twijfelen heb ik nu besloten dat ik tijdelijk ga stoppen met de baantraining met de step. Ik merk al een tijdje dat deze trainingen me wat lastiger afgaan en ik er daardoor minder plezier aan beleef. Het is niet zo dat ik te maken heb met achteruitgang, maar het is het winterseizoen. Weersomstandigheden als regen, wind en kou zorgen ervoor dat mijn spieren nog moeilijker aan te sturen zijn en verkrampen. Op zich doet dit geen pijn, maar het voelt gewoon vervelend.
Toch vind ik het altijd lastig om daaraan toe te geven, ergens voelt het als falen. Een beetje koud, wat wind en regen, wat is dat nou? Dat is de wil die spreekt, maar het lijf denkt er anders over. Dus misschien, heel misschien zou ik daar eens naar moeten luisteren.
Het geeft wel lucht nu ik dit besluit heb genomen. Eerst wat warmer, dan praten we verder.
Vanmiddag ging ik zoeken naar een soort training die ik daarvoor in de plaats zou kunnen doen. Tot ik bedacht dat het ook weleens goed is om gewoon een pas op de plaats te maken.
Een nieuw jaar rustig beginnen. Er blijft trouwens nog genoeg over aan bewegingen. Lekker dat verder alles weer gewoon doorgaat. De vaste momenten in de sportschool, de fysiotherapie en de groepslessen in het zwembad. Ik gedij toch het beste bij het gewone ritme. De decembermaand was gezellig met alle feestdagen, maar ook onrustig. Het maakt me altijd wat weemoedig en zwaarmoedig. Dat terugkijken op het afgelopen jaar. Nou ja, dat hebben we dus allemaal weer gehad. Langzamerhand worden de dagen alweer een beetje langer en wordt het al voorzichtig een beetje lichter. De hazelaar in onze tuin liet aan het eind van het jaar de eerste gele bloempjes zien. Inmiddels zijn ze door de vorst van de afgelopen dagen wat verschrompeld, maar dat komt goed wanneer het weer warmer wordt.
De winter duurt nog lang, toch gaan we weer de goede kant op.
Januari ben ik zoals gewoonlijk weer begonnen met een IkPas-periode. De eerste maand van het jaar drink ik geen alcohol. Misschien moet ik het trouwens nu een IkKras-periode noemen. Om het voor mezelf iets leuker te maken had ik bedacht om een nieuw decemberlot te kopen, zodat ik elke dag van januari een vakje open kan krassen. Zo blijft het de hele maand spannend of ik nog wat win. De kans hierop is wel heel erg klein trouwens, maar toch beleef ik er altijd weer een kinderlijk plezier aan.
Op zich is het natuurlijk altijd goed om je alcoholinname eens even weer onder de loep te nemen. Wat is de winst van een periode zonder? Misschien moet dit langer dan een maand. Nou ja, ik zie het wel.
Een nieuwe gewoonte die ik me heb aangewend sinds een paar maanden, is het opzetten van een helm als ik fiets. Dat voelde eerst heel gek, maar inmiddels wordt het redelijk routine. In het begin had ik telkens het liedje Willempie in mijn hoofd. Ik was verder eindeloos aan het prutsen met het sluitinkje onder mijn kin. Inmiddels gaat dit me redelijk geroutineerd af. Ook Willempie verdwijnt langzaam naar de achtergrond.
Blijmoedig en met een grote grijns het nieuwe jaar in.
Plaats als eerste een reactie