Gelukt

Het is ons gelukt. We zitten weer op één plek met al onze eigen spullen om ons heen. Nou ja alle spullen, wat er nog van over is. Ik denk dat we zo’n beetje alles door onze handen hebben laten gaan. Veel was overbodig en is dus weg. Ook ons meubilair was wel aan vervanging toe, dus zitten wij hier heel luxe met zo’n beetje een volledig nieuwe inrichting. Bijna alles is nu klaar. Toch blijft het wel een gek gevoel om opeens in een ander huis en op een andere plek in het dorp te wonen. Ik begin nieuwe vaste routes te ontwikkelen richting sportschool en zwembad. Hierbij probeer ik rekening te houden met de meest veilige verkeerssituaties. Ik vermijd drukke oversteekplaatsen en ook zorg ik ervoor dat ik zo min mogelijk van de fiets hoef af te stappen en weer op te stappen.

De afgelopen tijd waren we vaak op pad met de auto. Al ben ik alleen maar passagier, dat is voor mij ook niet zo prettig. Door al dat in- en uitstappen wordt het lopen er niet beter op. Wat balans betreft en lopen gaat het de laatste tijd niet zo goed. Ik hoop dat dit, nu alles weer een beetje op de rit is, nog wat verbetert. Of dat ik het iets minder merk.

Ik ben heel blij dat ik mijn groepslessen in het zwembad weer op heb weten te pakken. De beweging  in het water is zo fijn, dat had ik echt gemist. Wat die lessen betreft heb ik geloof ik niets ingeleverd. Daar was ik wel bang voor. Per slot van rekening was die vorm van beweging ongeveer een halfjaar stopgezet, maar het gaat weer als vanouds. Ook het contact met mijn vaste groepsgenoten doet me goed. Zo fijn om iedereen weer te zien, even weer uit mijn kleine bubbel van inpakken, uitzoeken, schoonmaken, verhuizen en ander gedoe en rompslomp.

Verder zijn we heel erg blij met onze nieuwe stek. Op weg naar het zwembad kom ik langs een huis waar een houten bordje aan de muur hangt met ‘Huisje Weltevree’. Je zou bijna overwegen om dat ook bij ons op te hangen, maar dat gaat me toch iets te ver. Wel heb ik vaak het liedje in mijn hoofd: ‘Our house is a very, very fine house…. ‘. Two cats hebben we niet meer en ook onze yard is erg klein trouwens. Wel kijken we uit op een grasveldje, waar we regelmatig twee konijntjes rond zien huppelen.

Ik moet nog een beetje van het gevoel af dat we op vakantie zijn. Soms voelt het nog alsof ik huisje aan het spelen ben. Er is hier ruimte genoeg trouwens. Zo klein is het helemaal niet. Alles is wel veel gemakkelijker en overzichtelijker. Het zal nog wel even tijd nodig hebben voordat het echt helemaal vertrouwd voelt, maar voorlopig mogen we blijven.