Sober

Al vaker heb ik gedacht, dat het misschien beter is om mijn alcoholgebruik helemaal af te zweren. Ik doe al een aantal jaar trouw mee aan Dry January en dat kost me dan geen enkele moeite. Vervolgens pak ik toch weer de gewoonte van het drinken van een wijntje in het weekend, bij een etentje of een gezellige gelegenheid op. Waarom doe ik dat eigenlijk, vroeg ik me pas af. Wat brengt dat me nou? Is het drinken van een wijntje nou echt zoveel gezelliger dan het drinken van iets anders? Het antwoord daarop is natuurlijk: nee! Het heeft gewoon te maken met de koppeling die je in gedachten maakt. Weekend, etentje, verjaardag is ontspanning, gezellig en daar hoort dan een wijntje bij. Maar dat hoeft natuurlijk niet.

Voor mij is dat eigenlijk ook beter van niet. Er is tot nu toe nog niet aangetoond dat er een duidelijke relatie is tussen alcohol en het beloop van MS, maar wel is bekend dat alcohol in het algemeen effect heeft op de werking van de kleine hersenen die met name zorgen voor de coördinatie van bewegingen en daarmee ook de spraak.

Nu heeft de MS toch al invloed op mijn spraak en mijn bewegingen, maar gooi er twee wijntjes in en ik lijk al helemaal straalbezopen. 

Dat wil ik dus niet meer. Ik wil gewoon een dronkemansloop hebben en soms een wat onduidelijke spraak, waarbij ik zeker weet dat het gewoon bij mijn MS hoort en niet te wijten is aan alcohol.

Een andere misschien nog wel belangrijkere reden is mijn lever. Door het medicijngebruik zijn mijn leverwaarden altijd wat verhoogd. Niets om je zorgen over te maken, want dat heeft gewoon te maken met de Fingolimod. Bij de laatste bloedcontrole bleken ze nog iets hoger. Ook dit had een logische verklaring, ik had pas een infectie doorgemaakt, corona.

Toch heeft dit alles me wel aan het denken gezet. Waarom zou ik mijn lever, die het toch al zwaar te verduren heeft, ook nog aan het werk zetten met de afbraak van alcohol?

Hoezo gezellig?

De eerste jaren nadat ik gediagnosticeerd was met MS heb ik ook geen alcohol gedronken. Deze periode heeft vijf jaar geduurd, waarna ik toch weer overstag ben gegaan. Mijn alcoholgebruik is nooit dusdanig geweest dat ik er echt een direct gevolg van merkte, maar je weet natuurlijk wel dat het beter is om het niet te doen.

Ter motivatie heb ik net het boek van Evi Hanssen gelezen (Sinds ik niet meer drink). Evi heeft over een periode van 500 dagen een dagboek bijgehouden waarin ze vertelt over de uitdagingen die ze tegenkomt in haar keuze om geen alcohol te drinken en het effect dat het heeft op haar gezondheid.

Ik denk dat ik minstens zoveel reden heb om alcoholvrij door het leven te gaan als Evi en dat er in mijn leven minder sociale druk is om wel te drinken, dus dat gaat zeker lukken.

Sommige dingen kun je niet kiezen, dit is wel gewoon een keuze.